Dlaczego nauka Ci nie idzie?

 Typowe błędy podczas nauki  języka  i co zrobić, aby  im zapobiec 

Jeżeli już od jakiegoś czasu uczysz się hiszpańskiego, ale zamiast rosnącego poczucia kompetencji zaczynasz odczuwać frustrację  lub  zniechęcenie,  to być może jest to sygnał, że warto się przyjrzeć fundamentom twojej nauki. Wielu uczniów zaczyna naukę z ogromnym zapałem, poświęcają  na nią długie godziny, a upragnione rezultaty wcale  nie nadchodzą.  W efekcie  pojawia się frustracja, nuda i poczucie, że „ja chyba nie mam talentu do języków”.  Jak to możliwe?

Z moich obserwacji wynika, że większość problemów wynika z braku odpowiedniego przygotowania. W tym wpisie pokażę Ci, jakie są najpowszechniejsze błędy,  jak ich  uniknąć, co robić, by uczyć się mądrzej, skuteczniej i z większą lekkością. Opowiem też, w jaki sposób mogę Ci w tym pomóc – tak, aby hiszpański stał się realnym narzędziem do komunikacji, a jego nauka  źródłem satysfakcji.

A zatem, jakie są najczęstsze  powody,  przez które   marnujesz swój czas i  energię?

Brak jasności, co jest celem nauki

Jest wielu uczniów, którzy  nigdy sobie nie odpowiedzieli — na pytanie, po co się uczą i jak chcą wykorzystać język. Ich  motywacja pozostała na poziomie – „zawsze  podobał mi się hiszpański i fajnie by było się go nauczyć”.   Niestety często nie mają pojęcia, jak się za to zabrać, co im się może przydać, a na co nie warto tracić czasu.  Jak temu zaradzić? Osobiście każdą współpracę z nowym uczniem rozpoczynam od dokładnej analizy potrzeb i ustalenia precyzyjnego celu nauki, który następnie rozbijamy na etapy i kamienie milowe.  W praktyce wygląda to tak: 

• w te wakacje chcę wyjechać z rodziną na wakacje na Gran Canarię – potrzebuję wiedzieć, jak zarezerwować pokój w hotelu, zapytać o drogę, zamówić tapas, poprosić o dodatkowe ręczniki w hotelu
• W przyszłym roku chcę wyjechać na Erasmusa  do Barcelony – potrzebuję słownictwa związanego z edukacją, zdawaniem egzaminów, korzystania a biblioteki oraz terminologii związanej z moim kierunkiem. Potrzebuję też wyrażeń w sytuacjach społecznych – nieobowiązująca pogawędka, proponowanie wspólnych wyjść na imprezy, ustalanie planów,
• chcę się przeprowadzić do Hiszpanii i kupić tam dom – potrzebuję słownictwa związanego z nieruchomościami, zawieraniem umów, załatwianiem spraw administracyjnych

Nauka oderwana od świata zewnętrznego

Wielu uczniów uczy się  słów i wyrażeń, których raczej nie wykorzysta w praktyce w najbliższym czasie, np. osoby dorosłe, uczące  się z podręcznika, w którym cały rozdział jest poświęcony szkole i przedmiotom szkolnym. W rezultacie wiedzą, jak  po hiszpańsku jest  tablica, piórnik, flamaster czy zeszyt, ale wciąż nie umieją powiedzieć, gdzie pracują i czym się zajmują. Albo  potrafią wyrecytować definicję czasu przeszłego, ale mają problemy, aby opowiedzieć o ostatnich wakacjach.   Nic dziwnego, że po jakimś czasie motywacja spada, pojawia się zniechęcenie. Z mojego doświadczenia wynika, że najlepszym rozwiązaniem  są tu wysoko spersonalizowane lekcje indywidualne.  Podczas moich spotkań z uczniami, początek każdej lekcji przeznaczam na spontaniczną rozmowę w języku hiszpańskim – rozmawiamy  na luźne tematy, co u Ciebie nowego, robiłeś w weekend,  jaki film ostatnio oglądałeś. Dzięki temu poznajesz i utrwalasz słownictwo przydatne w  Twoim konkretnym przypadku, uczysz się opowiadać o sobie i swoich przeżyciach,  nabierasz swobody i pewności siebie w realnej komunikacji.  Ponadto — im lepiej znam Twoje zainteresowania  i potrzeby, tym łatwiej mi dobrać materiały, z których będziesz mógł wyciągnąć jak najwięcej korzyści.

Uczenie się  za pomocą przestarzałych szkolnych metod

W przypadku nauki słownictwa – najbardziej nieefektywny sposób jaki można sobie wyobrazić, to wkuwanie długiej listy słownictwa na zasadzie – manzana – jabłko, pera  – gruszka  melocoton – brzoskwinia. Dla naszego mózgu jest to  nuda  i totalna  abstrakcja . Jeżeli chodzi  o naukę gramatyki, metoda,  która  powinna być wręcz zakazana,  to uczenie  się  na pamięć tabeli odmian czasowników.  Tradycyjna nauka ma następujący przebieg  – chcesz poznać odmianę czasownika querer ( chcieć), więc uczysz się  poszczególnych form (quiero, quieres, quiere, queremos quereis quieren).  W rezultacie, za każdym razem kiedy chcesz użyć danej formy  musisz na chwilę się zatrzymać, aby  najpierw przypomnieć  sobie całą odmianę, aż natrafisz na odpowiednią formę. Czyli   gdybyś chciał zadań pytanie  – Chcesz brzoskwinię? najpierw szybko odmieniasz w myślach  czasownik querer, potem  sobie przypominasz sobie jak jest brzoskwinia próbujesz to połączyć w jedną całość.  Niestety jeszcze dochodzi dylemat jakiego rodzajnika użyć i jak wmówić słowo melocoton, żeby brzmiało naturalnie. Takie podejście może być bardzo przytłaczające. A zatem – co jest najskuteczniejszą alternatywą?  Moja ulubiona metoda, którą stosuję lekcjach, to praca na tekstach i dialogach, które mają wersję audio (a także video z napisami lub podcast z trankrypcją). Dzięki temu osłuchujesz się z naturalnie brzmiącymi wyrażeniami,uczysz się  prawidłowej wymowy i intonacji,  zapamiętujesz całe, gotowe do użycia struktury. Zamiast analizować teorię, przyswajasz praktyczne wyrażenia.  Uczysz się zgodnie z tym, jak lubi Twój mózg.